Home 40 mensen, 40 verhalen Jaap Brand

Jaap Brand

Jaap

Jaap Brand heeft klassiek autisme en zegt daardoor een zeer moeilijke start gemaakt te hebben in dit leven. Niettemin is het hem gelukt om autisme volledig in zijn voordeel om te buigen. Inmiddels heeft hij een goed en volwaardig leven. Bovendien is hij zijn droombaan aan het opzetten samen met een ondernemer en hoopt hij daardoor over twee jaar financieel onafhankelijk te zijn.

‘Het huidige vangnet rondom mensen met autisme functioneert meer als een ‘fuik’. Het maakt vaak met de beste bedoelingen ter wereld mensen met autisme zwak en afhankelijk. Hier word ik mij in toenemende mate van bewust. Deel van dat bewustwordingsproces zijn mijn eigen ervaringen met autismecoaching. Waar ik mij het meest aan stoor, is dat al bij voorbaat een ‘box’ rondom volwassenen met autisme wordt gebouwd, bestaande uit randvoorwaarden, gebruiksaanwijzingen en praktische tips, terwijl dat vaak niet nodig is. Prettig tegemoet treden is voldoende.

Ik zou willen dat steeds meer succesvolle volwassenen met autisme een podium krijgen om de wereld te laten zien dat mensen met autisme prima zelfstandig kunnen functioneren en voor de maatschappij van onschatbare waarde zijn.

Daarnaast zou ik willen dat een grotere groep mensen met autisme succesvol en vooral gelukkig zal worden en dat er voor mensen met autisme ‘ontwikkelplekken’ gaan komen, waarin zij gestimuleerd en ondersteund worden om van binnenuit de geheimen van een succesvol leven in de breedste en diepst mogelijke zin te ontdekken. De ontwikkelplekken zullen dan mensen met autisme vooral helpen om uit te groeien tot sterke en onafhankelijke individuen.

Ik voel mij erg ongelukkig met het begrip ‘autismevriendelijk’. Voor mij betekent het dat 99% van de Nederlanders zich moet aanpassen aan de mores van maar 1% van de Nederlanders. Dit is niet realistisch, noch wenselijk. Niet realistisch, omdat dat grote weerstanden gaat oproepen. Niet wenselijk, omdat vanuit deze setting geen gelijkwaardige relaties met mensen met autisme mogelijk zijn.

Veel beter is het om te streven naar een mensvriendelijk Nederland. Onder een mensvriendelijk Nederland versta ik een samenleving waarin de omgeving zich aan de werkelijke behoeften van het individu aanpast, in plaats van dat het individu zich (krampachtig) aan de samenleving moet aanpassen. Ik weet zeker dat in dit type samenleving mensen met autisme zich heel gelukkig gaan voelen. Het is ook het type samenleving waarin alle labeltjes overbodig zijn geworden.’